صدای خنده های آیلین و سون گشاده فکر دوباره در ارومیه پیچید

بخش جدید شیمی درمانی مرکز پژوهشی و درمانی امید طی برگزاری مراسمی افتتاح شد.

این بخش 34 تخته با امکانات بهداشتی و رفاهی مطلوب که از این پس بصورت روزانه در دو نوبت صبح و عصر پذیرای بیماران مبتلا به سرطان، نیازمند دارو درمانی تحت نظر خواهد بود ؛ به پاس خدمات و همیاری مهندس علی گشاده فکر ( عضو هیات امنای افتخاری انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی ) که هزینه های احداث این بخش را بطور کامل تقبل کرده اند و به یاد پنج تن از اعضاء خانواده جان باخته ایشان در سانحه هواپیمای مسافر بری تهران – ارومیه از جمله آیلین و سون گشاده فکر ،آی سو نام گذاری شده است.

در این مراسم که با حضور جمعی از مردم خیر استان ، اعضاء انجمن و مسئولین استانی برگزار شد ابتدا دکتر علاء الدین مهری نائب رئیس انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی و رئیس مرکز درمانی امید به نیابت از هیات امنا و هیات مدیره انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی به حاضرین خوش آمد گفته و به بیان سخنانی در خصوص بخش مذکور پرداخت.

وی با ابراز خرسندی از عملکرد هیات مدیره انجمن به جهت اینکه توانسته است در سایه تلاش و همکاری و همیاری مردم خیر استان و مسئولین به ارائه ی خدمات ارزشمند نسبت به بیماران اقدام کند، این خدمات را در دو رشته شیمی در مانی و رادیوتراپی تشریح کرد.

رئیس مرکز درمانی امید در ادامه سخنان خود اضافه کرد : "بخش شیمی درمانی انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان از سال 1375 و بخش رادیو تراپی آن از سال 1378 فعالیت خود را آغاز نموده و مهمترین بخش درمانی انجمن ، رادیوتراپی است. این بخش از بدو فعالیت با دو دستگاه کبالت تراپی که هم اکنون فعالیت یکی از آنها با دستور سازمان انرژی اتمی ایران متوقف شده و دستگاه دوم که گاهی مواقع فعال می شود در کنار دستگاه رادیو تراپی داخل حفره ای به خدمت رسانی و فعالیت پرداخته است".

نائب رئیس انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی در ادامه افزود: "سال گذشته با تلاش هیات مدیره و همکاری مردمان خوب ارومیه دستگاه شتاب دهنده خطی به عنوان دستگاهی پیشرو در عرصه رادیوتراپی که مانع از ضرر و زیان دیدن سلول های غیر گرفتار می شود ؛ به بهره برداری رسید. اما مسلما یک دستگاه به تنهایی پاسخ گوی نیاز های مرکزی که تنها متولی رادیو تراپی نه تنها در آذربایجان غربی بلکه در سطح منطقه است، نمی باشد و ما در تلاش برای تهیه دستگاه دیگر رادیو تراپی هستیم که متاسفانه به دلیل هزینه بالای خرید آن ( در حدود یک ملیارد و هفتصد هزار تومان ) به دلیل نبود بودجه کافی و محدودیت توان مالی انجمن، مجبور به خرید دستگاهی با قیمت پایین تر در حدود 650 ملیون تومان شده ایم که بزودی مراحل ورود ، نصب و راه اندازی را خواهد گذراند ، و تا حدودی بار دستگاه فعلی را کم خواهد کرد".

دکتر علاالدین مهری با بیان اهمیت و لزوم جلوگیری از قطع سیکل دوره های درمانی بر اثر خرابی و یا توقف ناگهانی دستگاهها خواستار بازگو کردن لزوم تهیه این دستگاه و تلاش برای رفع موانع خرید آن شد و ابراز امید واری نمود که در سایه همکاری مردم خیر و مسئولین استان بتوان دستگاه مذکور را نیز تهیه کرد.

او در ادامه اظهار داشت: "منابع مالی انجمن ، مردم هستند و انجمن همواره با اتکا به الطاف خداوند متعال توانسته به موفقیت های چشم گیری دست پیدا کند لیکن مسئله بسیار مهمی که می باید مورد توجه به خصوص مسئولین قرار گیرد روز افزون بودن تعداد مراجعین و بیماران می باشد. بررسی های اولیه حاکی از آن است که هر ساله 18 الی 25 درصد به تعداد مراجعین مرکز پژوهشی و درمانی امید افزوده می شود ، همچنین بر اساس اطلاعات رسانه ها سرطان تا سال 2020 به اولین عامل مرگ و میر در دنیا تبدیل خواهد شد که این خود بر لزوم شناسایی علل ، تحقیق و درمان که در اساسنامه انجمن نیز با تاکید به مسائل استان آورده شده است دلالت دارد. متاسفانه استان ما به شدت بر روی خط سرطانی قرار دارد و سرطان های دستگاه جهاز هاضمه به شدت در میان اقشار کم بضاعت و ساکنین شهرستانها که گاها حتی امکان پرداخت هزینه های اقامت خود را ندارند شایع است. لذا قدر مسلم برای جلوگیری از احتمال قطع کار دستگاه های فعلی باید هرچه سریعتر امکان خرید دستگاه های بیشتر و پیشرفته تر در این خصوص فراهم گردد".

دکتر جواد خشابی رئیس هیات مدیره انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان نیز به عنوان سخنران بعدی این مراسم به اظهار بیاناتی در ارتباط با بخش جدید شیمی در مانی و فعالیتها و نیاز های انجمن پرداخت.

ایشان با اشاره به شیوع سرطان در منطقه ادامه داد: "در تمام دنیا حتی در کشورهای پیشرفته و توسعه یافته هم موسسات خیریه حضور و فعالیت دارند منتها این موسسات غیر دولتی اغلب در حد راهنمایی و کمک های مالی عمل می کنند و سازمان های معدودی هستند که مستقیما بیمارستان و درمانگاه ایجاد و در امر درمان پا پیش می گذارند که موسسه ما نیز یکی از آنهاست. در استان ما هیچ موسسه خیریه و حتی دولتی نیست که به پرتو درمانی بیماران سرطانی بپردازد. بنابراین کار واجبی که اینجا آغاز شده در حقیقت وظیفه دولت بوده و این موسسه بار سنگینی را از دوش دولت و دانشگاه علوم پزشکی برداشته است. البته این امر کاملا داو طلبانه انجام گرفته و منتی نیز در این ارتباط وجود ندارد.

لیکن سرعت شیوع سرطان و هزینه درمان آن بسیار بالاست چنانکه در آمریکا هزینه درمان سرطان در 10 سال گذشته به بیش از 100 برابر رسیده است. این امر به دلیل افزایش قیمت تجهیزات و داروهای جدید بوده و موجب شده که امروزه هزینه درمان سرطان نه تنها برای فقرا بلکه برای طبقه متوسط جامعه هم مشکل باشد.

از طرفی به روز بودن عملکرد و خدمات انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی خواست اصلی اعضاء هیات مدیره انجمن به عنوان نمایندگان مردم خیر استان در انجمن می باشد و ما خواهان این هستیم که بیماران مراجعه کننده حداقل خدماتی را که در مرکز کشور ارائه می شود را در اینجا دریافت کنند. متاسفانه اما محدود بودن منابع مالی کار را برای ما مشکل ساخته و اینجاست که ما از دولت و دانشگاه علوم پزشکی انتظار یاری و همراهی با انجمن را داریم".

رئیس هیات مدیره انجمن با بیان این آرزو که ای کاش بیمارستان دردست احداث 100 تخت خوابی پیش تر از این افتتاح می شد سخنانش را این چنین ادامه داد : " ما دعا می کنیم روزی برای افتتاح این بیمارستان و سرای امید که برای اقامت بیماران مراجعه کننده از شهرستانها در حال ساخت است در خدمت حضار باشیم" .

دکتر جواد خشابی با یاد آوری لزوم خرید دستگاه مکمل شتاب دهنده خطی ( سی تی سیمولاتور ) که حداقل 600 ملیون تومان هزینه برای انجمن در بر خواهد داشت؛ به همایش موسسات خیریه فعال در خصوص درمان سرطان در سنندج اشاره کردند که در آن ضمن افتخار آمیز بودن موفقیتهای انجمن بر اساس قدمت فعالیتها ، پیشرفتهای زود هنگام موسسات خیریه تازه تاسیس شهرهای دیگر بر اثر حمایتهای مسئولین دولتی و نمایندگان مجلس شهر حوزه فعالیتشان بسیار مشهود بوده است.

وی در مقایسه عدم بهره مندی موسسه امید از کمک های دولتی با موسسات مشابه در استانهای دیگرکشور مسئله نیاز انجمن به تائید هیات دولت به عنوان یک موسسه خیریه را پیش کشیده و عنوان داشت: " چندین سال است که بر اساس مصوبات مجلس موسسات خیریه از پرداخت عوارض گمرکی معاف هستند. همچنین بر اساس مصوبه ای دیگر مبالغ اهدایی به انجمن ها توسط خیرین از پرداخت مالیات معاف می باشند ولی متاسفانه بر خلاف مصوبات مجلس اجرای این امر منوط به تصویب موسسه به عنوان موسسه ای خیریه توسط هیات دولت گردیده و تلاش های انجمن در این خصوص و در جهت به تائید رساندن فعالیتهای خود به عنوان موسسه ای خیریه ناکام بوده است در حالی که در شهرهای دیگر و موسسات مشابه این موفقیت حاصل شده است".

ایشان در انتها به تقدیر و تشکر از اعضاء هیات مدیره ، پزشکان ، مهندسان ، تکنسین ها ، پرستاران ، کادر اداری - مالی ، خدماتی و گروه های داوطلب بانوان و جوانان و ... که از آنها به عنوان خانواده امید یاد کرد، پرداخت.

دکتر ابراهیم فتح الهی معاونت سیاسی و اجتماعی استانداری آذربایجان غربی نیز به عنوان سخنران پایانی این مراسم ضمن ابراز خوشوقتی از حضور در جمع هیات مدیره و امنا انجمن با ارائه سخنانی در خصوص اهمیت فعالیتهای خیریه درمانی به تجلیل از رفتار انسانی پرسنل و مجموعه افراد مرتبط با انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان و مرکز درمانی امید پرداخت.

وی با اشاره به اهمیت رعایت ارزش های انسانی در سازمان های این چنینی ، تصریح کرد:" رفتار های انسانی تحمل درد را برای بیماران و مراجعه کننده گان آسان می کند ایشان همچنین با آوردن وصفی از پیامبر اسلام به عنوان پزشکی که دارو به دست به دنبال بیمارانش می رفت روح کلی حاکم بر موسسه امید را نیز جز این ندانست و آن را به راحتی قابل احساس ارزیابی کرد. وی همچنین با نقل حدیثی از امام سجاد (ع) ادامه دادند ، اگر توانستید به کسی محبتی بکنید بعد از انجام لطف از او تشکر هم بکنید به تناقض ظاهری موجود در این حدیث پرداخته و تاکید کردند که مطمئنا افرادی که به نحوی به یاری این انجمن پرداخته اند نامشان در دفتر خدا نقش بسته است".

معاون سیاسی و اجتماعی استانداری در ادامه دولت را موظف به برنامه ریزی اصولی و بودجه بندی براساس محرومیت ها عنوان و اضافه کرد که البته این مسئله رافع مسئولیتهای فردی انسانها در مقابل هم نوعان نیست.

اهمیت برگزاری جلسات مشابه و بازگوی چنین وقایعی به خصوص برای جوانان و فرزندان و لزوم آشنا سازی فضای عمومی با تلاش های صورت گرفته از دیگر رهنمود های دکتر فتح اللهی در این مراسم بود.

ایشان در خاتمه سخنانش ضمن دادن این وعده که بزودی استاندار آذربایجان غربی به جهت بازدید ، بررسی و پی گیری روند پیشرفت آینده خانه امید در انجمن حاضر خواهند شد به توانایی های اجرایی ، هماهنگی و مالی استاندار به عنوان مقامی اجرائی اشاره و به جهت رفع مشکلات پیش رو ابراز امیدواری کردند.

در پایان این مراسم حضار با شرکت در آئین افتتاح بخش جدید دارو درمانی آی سو ضمن پذیرایی به بازدید از قسمتها و امکانات مختلف این بخش جدید الاحداث پرداختند.

مادران انتظار

روز مادر امسال برای مادران انتظار بخش خون و اطفال بیمارستان مطهری ارومیه نیز روز مادر بود.

به ابتکار گروه مددکاری جوانان انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی مادران کودکان بستری در بخش خون و اطفال بیمارستان مطهری ارومیه از دستان فرزاندشان هدیه گرفتند. کودکان بستری در این بخش که از قضای روزگار می بایست امسال را بر روی تخت بیمارستان و بدون شور و شوق تهیه هدیه برای مادرشان سپری کنند به همت اعضاء گروه ، این فرصت را از دست ندادند.

مادرانی که مجبورند روزهای متمادی را در بخش خون و در کنار فرزندشان به انتظار نشانه هایی از امید به بهبودی او گذرانند. مادرانی که ما از آنها به عنوان مادران انتظار یاد می کنیم. شما چه پیامی برای این مادران چشم انتظار و نگران دارید؟

ناصر خان ما را سرطان نکشت

ابتدا می خواستم مطلبم را این چنین آغاز کنم که سرطان دوباره قربانی گرفت. چون اهل فوتبال نیستم که حالا تنها به دلیل فوت یکی از اهالی این ورزش خواسته باشم چیزی بنویسم. از طرفی هم واقعا" حسی به من اصرار می کند که حتما در باره ناصر خان حجازی یادداشتی در وبلاگ بنویس. بنابراین شاید در یک نگاه سطحی تنها نکته ای از این واقعه که ممکن است با حال و هوای وبلاگ من تناسب داشته باشد این است که یکی دیگر از افراد محبوب کشور در جریان گلاویزی با هیولای سرطان مغلوب گشته، اما همه چیز به اینجا ختم نمی شود. وقتی مصاحبه ای را که چند هفته پیش ناصر خان در سایت خود منتشر کرده و در آن از دردهای جامعه و فشارهایی که بر مردم می رود سخن گفته مرور می کنم. وقتی به انتقادات به جا و صریح اش از جریان های حاکم بر ورزش و ... نظری می اندازم. وقتی می بینم که مردی در اوج شهرت و محبوبیت در فوتبال ایران همچنان توانسته جانب ادب و مردانگی را نگه دارد و تحت تاثیر جو زدگی های موجود در ورزش ایران ، بد اخلاقی پیشه نکند . وقتی با دیدن مصاحبه ای از خود ایشان متوجه می شوم که چگونه با تصویب قوانینی مضحک و به هر ضرب و زوری سعی کرده اند که جلوی پیشرفت و ارتقای ورزشی اش را بگیرند. و وقتی بر حال و روز امروز ورزش کشورم که روزی امید می رفت تا به مأمنی برای رفع آسیب های اجتماعی مبدل شود می نگرم. تازه متوجه می شوم که اتفاقا" ناصر خان حجازی دقیقا همان کسی است که باید از او و درباره او نوشت. اینجاست که متوجه می شوم ، فوتبالیست بودن حجازی شاید آخرین سمت و لقب و افتخارش بوده باشد. او پیش از هر کس و هر شخصیتی یک مرد بوده است. و مردانگی صفتی نیست که این روزها به سادگی به دست آید و به راحتی قابل حفاظت باشد. حالا می فهمم که چرا از او به عنوان اسطوره فوتبال ایران یاد می کنند. مرد خوش تیپ و جذابی که همچنان مرد ماند و تاوان این پایداری اش را هم پرداخت کرد. مردی که امروز حتی با رفتنش هم زمزمه هایی از یاد آوری مسئولیتها و وظایف اجتماعی و اعتراضی را در شهر پراکنده است. مراسم خاکسپاری اش حالا حتما" درد سری شده برای مخالفان غیرت و مردانگی. چه خود در آخرین مصاحبه اش هوادارانش را پیام داده بود که : " مگر بی غیرتم وقتی درد و مشکلات مردم را به چشم می بینم ، با بی تفاوتی از کنار آن بگذرم."

حالا فرقی نمی کند که علاقه مند به فوتبال و ورزش باشیم یا نه و مهم نیست وبلاگمان دارای چه منش و روشی باشد. مهم این است که با پر کشیدن ناصر خان از این دنیای ملال آورِ غصه خیز، حسی عجیب به انسان دست می دهد. حسی توأمان با بغض و حسرت ،حسی که این سالها با از دست دادن هر کدام از اهالی فرهنگ، هنر ،ورزش و ... از کشف این واقعیت نشأت می گیرد که کمتر کسی از مفاخر سالیان سال این مرز و بوم چنانکه در قید و بند حفظ خصلت مردانگی و مسئولیت پذیریش بوده باشد امکان رشد و تعالی را یافته و سنگی در راهش نیانداخته باشند. حسی که ناگزیر ، در نتیجه اش این سوال مطرح می شود که آیا با رفتن این اسطوره ها و سرمایه ها، جامعه ایران توان به بار آوردن دوباره جایگزین هایی را برایشان دارد ؟

دیگر لازم نیست سرطان را قاتل ناصر حجازی بدانم و آن را در ابتدای مطلبم بیاورم . ناصر خان قربانی رسم تنگ نظرانه مردانگی کش ما ایرانی ها شد. رسمی که در آن قدرت حاکمه عقده محبوبیت و اقبال مردمی اسطوره ها را به دل می گیرد و از روی حسد، بلافاصله دست به کار به حاشیه راندنشان می شود.

رسمی که در آن انسانهای آزاده تا زنده اند سرکوب و تا بر تخت بیمارستان می افتند به ابزاری برای گرفتن عکس یادگاری تبدیل می شوند.

وقتی مردم و وضعیتشان را می بینم حالم بدتر می شود / مصاحبه ناصر حجازی با سایت رسمی اش

جذب و نگهداری داوطلبان / بخش اول - RECRUITING AND RETAINING VOLUNTEERS

Mohamed Aris Hashim

ترجمه : مریم سبیلی

ویراست و آماده سازی جهت انتشار : پیمان غنی زاده

داوطلبان نقشی کلیدی را در سازمان های غیر انتفاعی ایفا می کنند. آنها وقتشان را بدون مطالبه هزینه ای در اختیار سازمان قرار می دهند که این خود به تشکیلات اجازه می دهد تا خدمات و فعالیت هایش را توسعه دهد. ایشان مهارتها و استعدادهای با ارزشی را که موسسات نسبت به آنها با کمبود مواجهند در اختیارشان قرار می دهند. داوطبان همچنین چشم انداز های ارزشمندی را به همراه می آوردند. چرا که اغلب خودشان مستقیما از کار موسسه بهرمند می شوند. این افراد قادرند تا مورد الهام و انگیزش کارمندان حقوق بگیر قرار گیرند، تصویری باز و مشارکتی را از موسسه معرفی کنند و به انتشار اطلاعاتی در مورد اهداف و فعالیتها بپردازند.

داوطلبان افراد خودجوشی هستند که نه تنها خواهان فدا کردن خوشی های شخصی برای مسئولیت هایی هستند که چالش هایی را به همراه دارند، بلکه از انجام آنها لذت نیز می برند. برخی از این افراد نسبت به حمایت و پشتیبانی از اهدافشان بسیار متعهد، با احساس و دو آتشه هستند. چنانکه در طول زندگی و یا سرانجام خود به یک رهبر و پرچم دار موسسه تبدیل می شوند.

امروزه علاقه و تمایل به داوطلب شدن بیشتر از پیش رو به زوال است.

چرا این حالت اتفاق افتاده است؟ در این ارتباط حدس های زیادی زده شده و توضیحات فراوانی داده شده است. بعضی می گویند که مردم به خصوص جوانان در حال حاضر خود محور هستند. یا اینکه کار داوطلبانه در جامعه مدرن و مادی ما دیگر به عنوان ارزشی نهادی شده مطرح نیست. برخی دیگر معتقدند که موسسات مبتنی بر کار داوطلبانه خودشان تاثیری جدی در جذب، تحرک بخشی و حفظ داوطلبین ایجاد نمی کنند. عامل دیگر موثر در این خصوص سیاست رهبری در تشویق و حمایت برای حضور جمعیتی بیشتر در اینگونه تشکلات است.

به طور خلاصه باید گفت که مردم مجذوب داوطلب شدن در موسسه هایی که ایشان را به کار های مجانی القا نمی کنند نیستند. هدف این مقاله یاری رسانی به موسساتی از این دست در جذب و نگه داری داوطلبان است.

چرا مردم داوطلب می شوند ؟

مردم به دلایل مختلفی داوطلب می شوند. برخی با اعتقاد به این امر که می خواهند به مردم کمک کنند. بعضی به دلایل اجتماعی و یا یادگیری مهارتهای جدید داوطلب می شوند.

از مهمترین دلایل داوطلب شدن مردم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

مسلما دلایلی که مطرح خواهد شد با توجه به خاستگاه های فرهنگی افراد و کشورهای مختلف بر اساس موقعیت های مختلف اجتماعی و اقتصادی متفاوت خواهد بود ( توضیح ویرایش کننده )

1- اعتقاد به نهضت 2- رضایت شخصی و احساس خوب 3- ملاقات افراد جدید 4- بخشی از مجمع بودن 5- به وجود آوردن اعتماد به نفس 6 – به دست آوردن آموزش و تجربه 7- افزایش چشم انداز های شغلی 8- استفاده از مهارتها و قابلیت ها 9- ارضای مسئولیت های معنوی 10 – ایجاد تغییر به وسیله کمک به مردم 11 – در میان نهادن و انتشار اطلاعات 12- افزایش دانش و آگاهی 13- وقت گذرانی 14 – پیرروی از سنت های خانوادگی 15 – احتیاج به حمایت موسسه 16 – پاسخ گویی به کمکی که موسسه قبلا به ایشان کرده است.

مهم است بدانید که انگیزه های افراد برای داوطلب شدن چیست. زیرا این موضوع می تواند به شما در بارز کردن علاقه داوطلب کمک کند.

اگر کسی آنچه از داوطلب شدن می خواهد به دست بیاورد (چه موضوع یاد گرفتن مهارتهای بیشتر باشد یا یک احساس رضایت از کمک به دیگران) در این حالت احتمال دارد که او به کار در موسسه شما ادامه دهد. اگر کسی به عرصه ظهور نرسید ، در نتیجه اغلب فداکاری ها و تعهدات او کاهش خواهد یافت و موسسه شما به احتمال زیاد آن داوطلب را از دست خواهد داد.

مسلما اگر دلایل داوطلب شدن فردی واضح و مفهوم باشد پیدا کردن مسئولیتی ویژه که آن فرد از انجامش لذت ببرد آسان تر خواهد بود.این کار علاقه داوطلب به انجام مسئولیت واگذار شده و عدم ترک آن را بیشتر می کند.

مرحله پیش از عضو گیری

قبل از عضو گیری داوطلبین، موسسه شما باید آمادگی هایی جهت اطمینان از اینکه مدیریت داخلی اش منظم است و آماده بکارگیری داوطلبان می باشد انجام دهد. این امور شامل پیشرفته کردن برنامه های داوطلبانه، مشخص کردن مسئولیت هایی که داوطلبان می توانند انجام دهند و مطمئن بودن از اینکه موسسه برای داوطلبان جذاب است ، می شود.

پیشرفته سازی برنامه داوطلبی

شرکت دادن داوطلبان در کار موسسه تان خود یک پروژه است و برای استقرار موفق آن یک برنامه لازم است تا از موفقیت پروژه داوطلبی اطمینان حاصل گردد.

برنامه گنجاندن داوطلبین باید ، قبل از شروع عضو گیری توسط رهبران موسسه مورد بحث و موافقت قرار گیرد. و آنگاه زمان آن است که به هرگونه شک، ترس و مخالفتها نسبت به این نظریه توجه شود. باید یک توافق فراگیر راجع به نقش های مثبتی که توسط داوطلبان ایفا شده به وجود بیاید و یک بخش مدیریتی داوطلبان جهت اداره ایشان تعین شود.

رهنمون های پیشرفته سازی برنامه داوطلبی عبارتند از :

عضو گیری : جستجوی داوطلبین آینده نگر و تشویق آنها به جستجوی پست های داوطلبی.

غربال گری : ارزش گذاری به کاندیداها به جهت انتخاب افرادی با شخصیت و با کیفیت ( پیدا کردن فرد مناسب برای مسئولیت).

جهت دهی : یک دید کلی و واقعبینانه را از موسسه برای انتخاب داوطلبان فراهم کنید.

جایگزینی : هر داوطلب را در یک مسئولیت یا مجموعه ای از مسئولیت های مناسب هماهنگ کنید.

نظارت : همیاری کردن ، پویاسازی ، انگیزه دادن و راهنمایی هر داوطلب برای کمک به پیشرفت مهارتهایشان که مسلما کارایی را افزایش خواهد داد.

ارزیابی: تعین ارزش کمی و کیفی متقابل و دوجانبه ی نتیجه و پیامد مسئولیتها که مورد رضایت همه باشد.

بازشناسی : قدر دانی از خدماتی که توسط داوطلبین انجام شده در یک روش متداوم.

حفظ و نگهداری : نگه داری داوطلبین پویا و با تجربه و ... در موسسه برای دوره های طولانی.

ارزیابی مسئولیت : سنجش بازده کاری ویژه که متکی است به هدفی دو جانبه و مورد توافق عموم.

شناسایی احتیاجات و مسئولیتها

شناسایی مسئولیتها و شغل های مورد احتیاج موسسه از اهمیت بسزایی بر خوردار است. یکی از اولین سوالاتی که برای داوطلبین با پتانسیل بالا مطرح می گردد ، قابلیت ها و نوع مسئولیت ها است. چنانکه موسسه شما به عضو گیری داوطلبی بپردازد ولی در پیشنهاد دادن هرگونه مسئولیت ویژه ناتوان باشد ، نا کار آمد به نظر می رسد. فهرست مسئولیت های به وجود آمده و مورد نیاز، پیدا کردن داوطلبان مورد نیاز را راحت تر خواهد کرد.

مسئولیت های معمول برای داوطلبان:

1- عضو گیری اعضاء 2- کمک مالی 3- مدیریت نشریات 4- برنامه ریزی کار گروه ها و جلسه ملاقات ها 5- تبلیغات و روابط عمومی 6- مشاوره 7- عکاسی 8- به روز رسانی سایت 9 – تنظیم لیست نامه نگاری 10 – به روز رسانی اطلاعات اعضاء 11- تهیه و تولید کارتهای تبریک 12 – کتابداری 13 – برنامه ریزی اردوهای تابستانی 14 – ترجمه منابع خارجی 15- انجام فعالیتهای دور از دسترس و ...

از هرمسئولیت دلخواهی باید شرح وقایع و جزئیات ، شامل : هدف ، بودجه ، زمان مورد نیاز برای تکمیل آن ، محل و میزان تکرار کوشش ، مهارتهای لازم ، تعداد همکاری کنندگان ، ابزارها و شرایط کاری ، انتظارات ، مسئولیت پذیری و پاسخ گویی و به طور خلاصه هر آنچه برای واضح تر کردن شرح وظیفه آماده سازی شود.

بدین ترتیب تطبیق دادن مسئولیتها با داوطلبان بسته به استعدادشان آسانتر و احتمال موفقیت در پروژه بالاتر می شود. شما باید فهرست وظایف را به تمام داوطلبین دارای پتانسیل ، بخشنامه کنید و به آنها اجازه دهید تا وظایف مخصوص به خود را به بهترین وجه ممکن انتخاب کنند. این فرآیند به تطبیق موفق وظایف با علایق، مهارتهای فنی، تجربیات و اطمینان داوطلب و به اجتناب از یک تطبیق نامرغوب که ممکن است به ناخشنودی و ناامیدی داوطلب و نارضایتی از کار منجر شود کمک خواهد کرد.

تضمین جذابیت موسسه

داوطلبین دارای نیروهای بالقوه بالا، تشکیلات سازمان دهی شده و معتبر را به یک سازمان بی نظم آشفته ترجیح می دهند. بنابراین قبل از تعین زمان عضو گیری داوطلبین جدید و یا جستجوی حمایت عمومی از طرف جامعه، هیات رئیسه و کارکنان باید تضمین کنند که مدیریت داخلی صحیح و درست است. و رسیدگی های مداوم برای بررسی منظم بودن سیستم انجام می گیرد.

عواملی که بر جذابیت تشکیلات شما برای داوطلبان تاثیر می گذراد شامل :

1- وجهه اجتماعی خوب (تبلیغات) 2- صورت ثبت شده مذاکرات پی گیری شده 3- معاشرت با افراد قابل اطمینان 4- اهداف واضح، قابل تشخیص و شناسایی 5- شالوده و زیربنا سازی در محل 6- نهاد مشروع و قانونی 7- نظام نامه مشروع و قانونی 8- عملکرد های شفاف 9- صورت حساب های مالی بازرسی شده 10 – استقلال و خودمختاری سیاسی 11- پیوندهای بین المللی

...

...

اخراج اخراجی ها

تصویری از اخراجی های 3 که حضور برابری خواهانه زنان در انتخابات 1388 را به سخره گرفته است.

اخراجی های 3 را ندیده ام و نخواهمش دید. بنابراین در ارتباط با فیلم نامه، ساختار فیلم، نکات فنی و حتی محتوای آن چیزی نخواهم گفت. البته اگر که به تماشای فیلم هم می رفتم باز به خود اجازه سخن گفتن از فیلم در هیات منتقد فیلم را نمی دادم چرا که اصولا" من منتقد فیلم نیستم. بماند که این سوال نیز مطرح است که آیا می توان نام فیلم و اثر هنری بر چنین محصولاتی نهاد یا نه؟
بیشتر مایلم در ارتباط با تفکری که پشت چنین آثاری قرار دارد سخن بگویم. این حق را هم دارم چرا که شماره های یک و دو اش را دیده ام و حتی قبل از این که کارگردانش، کارگردان شود با آثار نوشتاری و نحوه عمل به اصطلاح حزب الله هیش در نشریاتی که خود سردبیری می کرد آشنا شده ام.

روزی که از درب خروجی سینمای نمایش دهنده ی اخراجی های 2 خارج می شدم با خود گفتم وای به روز جامعه ای که در آن متولیان غم، تصدی شادی را به عهده بگیرند. آن وای چند سالی بود که بر سر جامعه ما آمده بود. از همان لحظه ای که تدارک دهندگان و تحریک کنندگان بر هم زدن کنسرت ها و اکران ها خود به دریافت نشان هنرمندی نائل شدند. از همان موقعی که متولیان گرفتن خواب و خوراک از هنرمندان خود به مقسمان بودجه هنری کشور مبدل گشتند. از همان زمانی که ژنرال های بی درجه ی سوار برموتور که روزگاری با نشستن هر لبخندی بر لبی فریاد وا اسلاما سر می دادند خود برای بهره برداری از خنده مردم در جهت هر آنچه که با گریاندنشان دنبال می کردند، آتش به اختیار دادند. از همان برهه که اتفاقا" بر کوس بی اعتباری دینی سالیان سال رواج گریه و زاری با هدف به کرسی نشاندن ایدئولوژوی ای خاص کوبیده شد و سوءاستفاده کنندگان از شعائر مذهبی و تفکرات شیعی این ملت برای دستیابی به تصدیق بی چون و چرای توده ها با پذیرفتن تحولات ناگهانی و تنها به شرط مطلوبیت سیاسی، ناگهان سینماچی شدند. آن وایی که در درب خروجی سینما فکرم را گرفته بود بر سرمان آمده بود.

نه اینکه تغییر در منش برای مروجان تفکری خاص ، بد و ناپسند باشد که اتفاقا همیشه و همواره تلاش برای تبدیل روشهای مبارزاتی و راه های دستیابی افراد به خواستهایشان قابل ستایش بوده است. تبدیلی که همواره از خشونت به گفتگو و صلح میل داشته و از به ورطه اجبار کشیدن مردمان گریخته تا به رسمیت شناختن حق آزادی انتخاب برای ایشان رسیده باشد قطعا مورد پسند و حمایت است. آنچه که مورد نگرانی است باقی ماندن لایه های تمامیت خواهی و زور گویی و فریبکاری و کتمان حقیقت در گروهی است که به ظاهر پوست انداخته و به جای قمه و عربده ، قلم و دوربین به دست گرفته باشد.

متأسفانه تحول و تفکری که امروزه خود را درقالب "اخراجی ها" نشان می دهد چیزی جز پنهان ساختن همان رویکرد دروغ پراکنی و تهمت و تحقیر نیست. حال چه فرقی دارد که روزگاری گروهی و دسته ای برای تخریب روند گسترش آگاهی ها از چه ابزاری استفاده می کردند و امروز از چه حربه ای؟

امثال ده نمکی به تولید محصولات فرهنگی جز به عنوان ماموریتی برای پابر جا نگه داشتن گروه های متبوعشان نمی نگرند. ایشان کار فرهنگی می کنند اما نه از آن روی که هنر را به عنوان ابزاری انسانی برای ابراز معتقدات و دستیابی به آگاهی های عمومی چنان که "بنیان رهایی" باشد به رسمیت شناخته باشند، بلکه آنها به این فکر می کنند که چگونه می توانند به لوازم جدیدی در گسترش و ترویج افتراء ، دروغ و وارونه سازی حقایق در پهنه عمومی جامعه دست یازند.

مصادره به مطلوب سازی ارزش ها سالهای سال است که به رسم غالب این طیف بدل گشته. روز گاری دین و ایمان را چنانکه خود می پسندیدند خواستند و اکنون هنر و فیلم و کمدی و ... را برای این می خواهند که در خدمت خود قرار دهند. در این انگاره اما چنان غافلند که نمی دانند با ورود به قلمرو فرهنگ ایران زمین، بلافاصله ناخالصی ها و عدم پایبندیشان به قرار و مدار ها رو خواهد شد. چنین می شود که با قرار گرفتن در چنین موقعیتی به دخالت در تعداد سالنهای پخش و زمان اکران و از این دست بهره برداری های رانتی متوسل می شوند تا اینکه شاید حتی المقدور با ضرب و زور ناعدالتی بتوانند نمایشی از اقبال عمومی را نشان دهند.

ده نمکی ای که روزی خود از جلوداران نا امن سازی اکران "آدم برفی" بود چگونه می تواند منش ضد فرهنگی و سینمایی خود را در به اکران نشستن "اخراجی ها ی 3" به کار نبندد. این گونه است که آقایان همکار را به عملی کودکانه وا می دارد تا تعداد سینماهای پخش کننده "جدایی نادر از سیمین" را که تحت هزار مصیبت و تهدید به شاهکار سالهای اخیر سینمای ایران بدل شده کاهش دهند. ده نمکیه امروز ما اگر چه خود را در جرگه کارگردانان و قلم به دستان می داند اما از این بی خبر است که خرقه تازه به تن کرده اش شدیدا بر تنش زار می زند، او می خواهد بی توجه به کارگردانان و نویسندگان بسیاری که تنها به جرم ابراز عقیده تن به تبعید و زندان و محرومیت و محکومیت داده اند، عمل خود را در به سخره گرفتن آرمان ها و ارزش های میلیون ها ایرانی به حساب آزادی هنرمند در ابراز عقیده بنویسد. موفقیتی که ده نمکی ممکن است به دست آرد تنها از آنجایی خواهد بود که در ادامه محروم ساختن 30 ساله لبها از لبخند و گوشها از ترانه حالا با بهره برداری از جو خفقانی که خود از زندانبانانش بوده ، ملودی ترانه عامه پسند "سوسن خانم" را برای جلب مشتری به کار گیرد.

چنین است که او را باور نمی کنم و کلیه کسانی که به او در دستیابی به چنین ابزاری برای از بین بردن جانمایه هنر و فرهنگ ایرانی یاری داده اند را همراه با اخراجی هایش از خاطرم اخراج می کنم. بی شک ملت ایران نیز ... .

آقای استاندار چرا به این نامه نگاری ها پاسخ نمی دهید؟

چندین ماه از به اوج رسیدن مسائل کانون هموفیلی ایران / استان آذربایجان غربی می گذرد. حکم تخلیه شهرداری اورمیه و اصرار این نهاد بر عدم جایگزینی محلی دیگر برای ادامه فعالیتهای کانون و آتش سوزی مشکوک به وجود آمده در ساختمان کانون که متاسفانه عوامل آن همچنانُ در سایه ی نبود پیگیری درخور قضایی و انتظامی نا مشخص هستند مشکلاتی پی در پی را برای این سازمان غیر دولتی به وجود آورده.

در این مدت علی رغم اطلاع رسانی  و نامه نگاری های متعدد که نامه جمعی از فعالان اجتماعی آذربایجان غربی به استانداری  یکی از آنها بود هیچ پاسخ موثر و دلگرم کننده ای برای رفع مشکلات کانون هموفیلی داده نشده است. همچنین به موازات بی توجهی  ارگان های اجرایی و قضایی به مسائل انجمن ، گویی شورای شهر و شهرداری اورمیه هر روز نسبت به این سازمان مردم نهاد بی تفاوت تر و تهاجمی تر عمل می کنند. به اجرا گذاشتن چک تخلیه کانون توسط شهرداری در اداره ثبت اسناد و انجام شکایت علیه این موسسه با عنوان اعاده خسارت در دادگستری اورمیه شمشیریست که شهرداری اورمیه نسبت به یک کانون حمایتی از رو بسته.

شاید شهرداری محترم ، عنوان شدن مسئله حکم تخلیه ساختمان و اصرار بر اجرای آن را در کنار آتش سوزی صورت گرفته در رسانه ها و مجامع مختلف به بهانه ای برای این لج و لج بازی و عدم همکاری تبدیل ساخته باشند اما تا جایی که اطلاعت بنده اجازه می دهد تاکنون هیچ اتهامی از سوی کانون هموفیلی به هیچ فرد، نهاد و یا ارگانی مبنی براقدام به آتش سوزی زده نشده است. مسلما ، اینکه این دو موضوع در کنار هم مطرح می شوند دلیلی جز نشان دادن پیچیدگی اتفاقی مشکلات کانون هموفیلی استان ندارد. چه اگر چنین نیز نبود این نمی تواند دلیل خوبی برای تحت فشار گذاردن یک نهاد حمایتی توسط شهرداری  باشد.

بنده به شخصه از فرجام اینکه حداقل این کانون موفق به دریافت خسارت از شرکت بیمه ایران گردیده یا نه ، بی خبرم اما قاطعانه می توانم بر این امر صحه بگذارم که به غیر از برخی حمایتهای نهاد های مردمی از این انجمن ، پاسخ مسئولین دولتی و قضایی به خانه بیماران هموفیلی استان جز بی تفاوتی و عدم توجه نبوده است. ادعایی که می کنم بر اساس آخرین مصاحبت با مدیر دفتر کانون هموفیلی استان است که در جواب به پرسشم مبنی بر تاثیرات نامه جمعی از فعالان آذربایجان غربی به استانداری پاسخی مایوسانه از پی گیری های مربوطه داشتند.

 بی توجهی مقامات به مسائل مردم و سازمان های مردم نهاد خبر تازه ای نیست اما اگر مقامات آذربایجان غربی ، فرمایشی در عدم پذیرش این بی تفاوتی دارند حداقل می توانند به این خواست بنده به عنوان جمع آوری کننده و نماینده امضاء های ۱۲۲ نفر از فعالان اجتماعی، اساتید دانشگاه، پزشکان، هنرمندان، وکلا، فعالان رسانه، دانشجویان و... آذربایجان غربی پاسخ گویند که آقای استاندار  لطفا پاسختان به این نامه را چنانکه ما متن آن را در رسانه ها منتشر کردیم در پیشگاه مردم منتشر کنید.

حال که این بار جمعی از مبتلایان به هموفیلی و خانواده ایشان اقدام به ارائه درخواست خود به استاندار آذربایجان غربی نموده اند آیا بهتر نیست به جای اینکه تنها به انتشار این گونه نامه نگاری ها بسنده کنیم از مسئولین حکومتی و مدیر کانون هموفیلی دفتر آذربایجان غربی بخواهیم تا گزارشی از پی گیری های صورت گرفته و پاسخ های احتمالی داده شده به مردم و نویسندگان هر دو مورد از نامه های مذکور  ارائه کنند؟  

  نامه جمعی از بیماران هموفیل و خانواده ایشان به استاندار آذربایجان غربی از زبان یک مادر

بسم الله الرحمان الرحیم

سلام جناب آقای استاندار

از پدرم به یاد دارم که می گفت در روزگاران گذشته حاج آقایی در محله مان بود و هر کسی که مشکلی برایش پیش می آمد برای حل آن نزد او می رفت ، حاج آقا بزرگ محله بود و روی کسی را زمین نمی انداخت. حالا شاید از آن ریش سفیدان خبری نباشد اما مسئولینی هستند که همیشه قصد خود را خدمت به مردم و خلق خدا می دانند..

آقای استاندار نمی دانم شما فرزندی دارید یا نه،نمی دانم فرزند شما پسر است یا دختر ولی امیدوارم تنی سالم و لبی خندان داشته باشد امیدوارم شما نیز در کنار فرزندتان لبخندی شیرین بر لب داشته باشید نه چنان لبخندی که پشت آن اندوهی تلخ از دل نگرانی و افکار پریشان نشسته باشد. امیدوارم فرزند شما چرا هایی را که فرزندان ما می پرسند از شما نپرسند. نپرسند که چرا نباید بدوند؟ چرا نباید دوچرخه سواری و توپ بازی کنند؟ نپرسند که چرا نبایند مثل بچه های دیگر بازی کنند؟

پدرو مادر کودک هموفیل اگر می دانستند که  فرزندشان دچار چنین مشکلی خواهد شد هیچگاه پدر و مادر کودک هموفیل نمی شدند اگر می شد موقع ازدواج آزمایشاتی انجام  داد ، اگر ارزش انسان کمتر از پول نبود اگر ... بگذریم. اگرها دردی درمان نمی کنند.

من از لحظه لحظه مادر بودن لذت می بردم تا اینکه نام هموفیلی را بر رو پسرم شنیدیم. تا اینکه شنیدم اگر مفاصل فرزندم ضربه ببیند تا مرز معلولیت پیش می رود. اگر  فرزندم از ناحیه سر ضربه ببیند ...

از این به بعد مادر بودن طوری دیگر بر من رخ نشان داد. مادری کردن برای کودک هموفیل که فردا می شود نوجوان و پس فردا جوان مانند دیو داستانهای کودکی جلوه می کرد اما این دیو واقعی بود.بالاخره خودم را آماده کردم برای مادری متفاوت بودن.لحظه به لحظه که کودکم قد می کشید در گوشه ای از قلبم لذت می بردم اما سایه ی تاریک نگرانی همیشه همه ی قلبم را دربر داشت. نگران از دویدن. نگران از زمین خوردن. نگران از... .کم کم به این نگرانی ها عادت کردم. ولی مسائل تازه  ای را هم تجربه کردم. دیدم که گاهی ممکن است به خاطر مسائلی که دلیلش را ما مردم عامه نمی دانیم داروی فرزندمان پیدا نشود. دارویی که دکترش به آن فاکتور 8 می گوید. دارویی که بعد از خدا ضامن سلامتی و راه رفتن بیماران هموفیل است دارویی که اگر دیر به بیمارانش برسد شاید صدمات جبران ناپذیری را به بار بیاورد. بعد ها با خواسته های رنگارنگ و کودکانه فرزندم مواجه شدم. چیز هایی که همه بچه ها از پدر و مادرانشان می خواهند؛ دوچرخه سواری توپ بازی و غلتیدن در چمنهای پارک.

پارک و شهر بازی برای همه کودکان جایی برای شادی تفریح است ولی  برای ما مکان دلهره و برای فرزندانمان محل برای حسرت خوردن. همه بچه ها از پارک و شهر بازی خندان برمی گردند و بچه های ما گاهی گریان و با پایی ورم کرده.

با همه این اوصاف کودک من چیز هایی داشت که خیلی از بچه های دیگر آنرا ندارند. فرشته آرزو ها ،خاله ای که روی مقنعه اش آرم سرخ و سفید کانون هموفیلی را داشت. فرزندم آرزو هایش را می گفت و من می نوشتم تا به دست فرشته آرزوها برسد و برایش برآورده کند . وقتی مددکار کانون را می دید چهره اش فرق می کرد مثل اینکه دردش فراموشش می شد نقاشی هایش را به او نشان می داد و جایزه می گرفت.

وقتی به کانون می رفتم دیگر احساس تنهایی نمی کردم دیگر زمین و زمان را بیگانه از خود نمی دیدم. وقتی از کانون زنگ می زدند و حال فرزندم را می پرسیدند و یا زمانی که در بیمارستان به عیادتش می آمدند فکر می کردم که نه ، کسانی هم هستند که به فکر ما باشند.

همانطور که قبلا هم گفتم هر روز از زندگی من به عنوان مادر یک پسر هموفیل شامل تجربه هایی جدید است.چند وقت پیش شاهد این بودم که چگونه ممکن است، کانون هموفیلی ( کانون ایثار اعضای افتخاری،کانون محبت های خیرین،کانون فرشته آرزو ها و کانون شادی کودکان ما ) در آتش بسوزد ، چگونه با حکم تخلیه شهرداری بی سرپناه شود. پرهای فرشته آرزو ها  بسوزد و نگرانی پدران و مادران هموفیلی چندین برابر شود.

حالا بیشتر از گذشته احساس درماندگی و تنهایی می کنم. زیرا کانونی را که تنها سرپناه  بی پناهیهای مادران کودکان هموفیل می دانستم، اکنون خود بی پنهاه گشته است. بنابراین چاره ای ندیدم جز اینکه با نامه از شما بخواهم تا دستور بفرمایید که با در نظر گرفتن سرپنهایی برای کانون هوفیلی ، فرشته های مهربان این انجمن دوباره پر بگیرند.

رونوشت:

ریاست محترم مسکن و شهرسازی

ریاست محترم شورای شهر

شهردار محترم  ارومیه

ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی

فرماندار محترم ارومیه

نمایندگان محترم ارومیه

مدیرکل محترم اوقاف و امور خیریه

نشریات و خبرگزاری ها

1-الهه جلیل وند (مادر هموفیل)2-فاطمه صفری شیخ لو(مادر هموفیل)3-ایمانی (پدر هموفیل)4-فریبا حق محمدی (مادر هموفیل)5- محمد رضا ابراهیمی(هموفیل)6-سریه حسن زاده(مادر هموفیل)7-اکبر احداثی(هموفیل)8- محمد باقر احداثی(هموفیل)9-مرجان رستم نزاد(مادر هموفیل)10- بهزاد هاشمی(هموفیل)11- پریا نصیبی(هموفیل)12-میر محمد مدثری(پدر هموفیل)13-روشن قوردویی میلان(هموفیل)14-حسین قوردویی میلان(هموفیل)15- معصومه امیر نجفیان(مادر هموفیل)16- گلزار عمری (مادر هموفیل)17-رضا دود کانلوی میلان (پدرهموفیل)18-ابراهیم اصغرپور(هموفیل)19-حسینه قریشی(خواهر هموفیل)20-پروین عبداله زاده(مادر هموفیل)21- مجید سلطانی(هموفیل)22-سجاد رزم آرا(هموفیل)23- محمد بهمنی(هموفیل)24-سجاد بهمنی(هموفیل)25- فرهاد جمالی فر(هموفیل)26-رضا قاسمی آذر(هموفیل)27-محمد باقر احداثی(هموفیل)28-اکبر احداثی(هموفیل)29-پریا نصیبی (هموفیل)30-مهران مستولی(هموفیل)31- سبحان نجفی(هموفیل)32-ایرج نصیبی(برادر هموفیل)33-نور علی سجودی(هموفیل)34- فرزاد مهموم(هموفیل)35- آروین پیرایش(هموفیل)36- علی ابراهیمی(هموفیل)37- داریوش همتی(پدر هموفیل)38- فاطمه کاظمی(هموفیل)39- سجاد جمالیفر(هموفیل)40-عباس دلپسند(هموفیل)41-زمان فردوسی(پدر هموفیل)42-مهناز قاسم پور(مادر هموفیل)43-خلیل مختاری (پدر هموفیل)44-نازیلا شهبازی (مادر هموفیل)45-عزت الله قربانی(پدر هموفیل)46-پورخیرالله(مادر هموفیل)47-زهرا قربانی(مادر هموفیل)48-محمد حسین عزیزی (پدر هموفیل)49-هموفیل(امضا بی نام)50-کاظم پاشائیان(پدر هموفیل) 51-حمزه علی ایمانپور(پدر هموفیل)52-مونا غفاری(مادر هموفیل)53-شهرام نعمتی(هموفیل)54-یوسف عزیزی(هموفیل)55-جیران عادلی(مادر هموفیل)56-فرزانه کریمی(مادر هموفیل)57 -الناز پاشائیان (خواهرهموفیل)58-هوشنگ دلپسند(پدر هموفیل)59-مهناز میرزایی(مادر هموفیل)60-مینا آتشبار(خواهر هموفیل)61-سیما رضائی (مادر هموفیل)62- شهباز سرخوش(مادر هموفیل)63-زهرا سرخوش(هموفیل)64-معصومه امامی (مادر هموفیل)65-علیرضا سرخوش(هموفیل)66-معراج حیدرپور(مادر هموفیل)67-پروانه پناهی(مادر هموفیل)68-حصرت مجعدی (مادر هموفیل)69-رضا دیانت(پدر هموفیل)70-توحید دیانت(هموفیل)71-خدیجه دیانت(مادر هموفیل)72-نجم الدین موسی لو(پدر هموفیل)73-شمس الدین امیرزاد(پدر هموفیل)74-منظره سعیدی(مادر هموفیل)75-توحید امیر زاد(هموفیل)76-امیر امیرزاد(هموفیل)77-جمال زهرا(هموفیل)78-شمال امینی فر(هموفیل)79-هدایت پاک(هموفیل)80-عصمت ابراهیمی(مادر هموفیل)81-سلیمان تندرو(پدر هموفیل)82-زیبده خوش خواش(مادر هموفیل)83-ابراهیم تندرو(هموفیل)84-علیرضا رسول فات(هموفیل)85-زهرا امینی (مادر هموفیل)86-عبدالله رسول فات(پدر هموفیل)87-حسن مرادی(هموفیل)88-علی مام احمدی(هموفیل)89-صبری توکه(مادر هموفیل90-مصیب زنگانی( پدر هموفیل)91-رامین زنگانی(هموفیل)92-معصومه فرهادزاده(مادر هموفیل)93-حیدر نامی اصل(پدر هموفیل)94-شهریار مددلو(پدر هموفیل)95- رباب فیضی(مادر هموفیل)96- ملیحه غفارلو(مادر هموفیل)97-غلامرضا اروجلو_پدر هموفیل)98-توحید اروجلو(هموفیل)99-مریم جهان وردی(مادرهموفیل)100-محمد شری زاده(پدر هموفیل)101-قیمت شری زاده(مادر هموفیل)102-بهمن شری زاده(هموفیل)103-اعظم خوش تیپ (مادر هموفیل)104-غلامرضا حاجی لو(پدر هموفیل)105-اصغر خراسانی(پدر هموفیل)106-رقیه امام وردی لو(مادر هموفیل)107- اسماعیل مطلبی(پدر هموفیل)108-مهناز علیزاده(مادر هموفیل)109-ایوب مطلبی(هموفیل)110-تیگل ناجهد،درصفحه دو (مادر هموفیل)

دوستداران انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی - امید

چند روزیست که همگام با فصل بهار و سال جدید، صفحه دوستداران انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی (مرکز خیریه و پژوهشی - درمانی امید اورمیه) فعالیت خود را آغاز نموده است.

این صفحه دنبال نمودن اهداف، برنامه ها و فعالیتهای انجمن مذکور را که از موفق ترین سازمان های مردم نهاد آذربایجان به حساب می آید در دستور کار خود قرار داده است.

مطمئنا چنان که تا کنون نیز این انجمن در دستیابی به اهداف بزرگی همچون احداث و به راه اندازی مراکز رادیوتراپی ، شیمی درمانی ، ماموگرافی و افتتاح مرکز همایشهای فرهنگی و هنری امید، در کنار آغاز عملیات احداث بیمارستان 100 تخت خوابه امید ،اقامتگاه رایگان بیماران و ... تنها به یاری خیرین و کمکهای مردمی اتکا داشته است، برای دستیابی به موفقیت در اطلاع رسانی از فعالیتهای منحصر به فرد خود در عرصه شبکه های اجتماعی نیز به همکاری شما و دوستان و آشنایانتان نیاز دارد.

از این رو خواهشمندم تا ضمن بازدید از صفحه نام برده و تائید آن، با اشتراک گذاری پی در پی آن و مطالب بروز شده اش در گسترده ساختن مخاطبان آن مشارکت نمایید.

ابراز نظر و ایجاد ارتباط از طریق این صفحه راهی نوین خواهد بود تا شما امکان آشنایی بیشتر با مسائل روز مربوط به بیماری سرطان و انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی را داشته و برای دیگران نیز فراهم کنید.

ایجاد هماهنگی برای بازدید حضوری از فعالیتهای انجمن و مشارکت در آن ها از دیگر اهداف این صفحه می باشد که بزودی ساز و کار آن به اطلاع اعضاء محترم خواهد رسید.

در دنیای امروز و به ویژه در کشور ما و اللخصوص در آذربایجان غربی، سرطان به مسئله ای بزرگ مبدل گشته است. سالانه بیش از هفتاد هزار نفر به تعداد مبتلایان به این بیماری در ایران اضافه می شود. و این رقم از آنجایی که عوامل ابتلاء به آن از جمله آلودگی های زیست محیطی و ... در کشور ما روز به روز افزایش می یابد، رو به فزونی خواهد گذاشت. این بیماری در آذربایجان غربی دومین رتبه علل مرگ و میر را به خود اختصاص داده است.

چه خوب که حداقل فناوری روز به ما این امکان را داده تا با چند کلیک، توانایی هم آوایی با حرکتهای مدنی ای که رسالت خود را بر تسکین آلام هم نوعان رنجورمان قرار داده اند، بیابیم.

با سپاس فراوان / پیمان غنی زاده

www.facebook.com/omidcharity